A już myślałem, że właściciel Polonii Warszawa Józef Wojciechowski jest inny i ma bardziej poukładane w głowie. Niestety po kilku dniach spokojnych, rzeczowych wywodów niczym podrzędny włodarz z wielkimi ambicjami zachowuje się nieprzewidywalnie i ma za przeproszeniem odpały. Gdy przeczytałem w „Rzeczpospolitej”, że po oczekiwanym zdobyciu mistrzostwa najhojniejszy z piłkarskich mocodawców nie sprzeda Sobiecha, Mierzejewskiego i Smolarka, tylko dokupi jeszcze lepszych zawodników, to nie wierzyłem, iż mówi to polski właściciel klubu. Już kompletnie ujął mnie kulisami transferów: „Zaczyna się od trenera, bo to on wie, kogo potrzebuje w zespole. Trener typuje kandydatów, a ja negocjacje finalne prowadzę osobiście”. Wystarczyło, żeby Polonia zremisowała z Widzewem, by doktor Jekyll zmienił się w pana Hyde’a. Trener Bakero wakacyjne wzmacnianie składu rozpoczął od zakupów do obrony, bo priorytetem jest budowa drużyny silnej defensywnie. Nagle Wojciechowski żąda widowiskowego stylu gry, najlepiej z samymi wygranymi, bo Polonia ma bić się o majstra pięknie i z polotem. Wraz z dyrektorem sportowym Pawłem Janasem ma przedstawić Hiszpanowi, jakiego ustawienia oczekują. A jak się Bakero „nie podporządkuje, to jego kariera w Polonii będzie bardzo krótka. Po coś w końcu trzymam Janasa”. Bakero chyba czuje pismo nosem i sam się prosi o zwolnienie, bo wyjechał do Hiszpanii, dając piłkarzom 4 dni urlopu, co jeszcze bardziej rozłościło Wojciechowskiemu. Chyba, że naiwny uwierzył w słowa pracodawcy: „Nie zwolnię trenera, który jest na pierwszym miejscu w lidze”. Ale to było kilka dni temu.